Lerend Leven

Vormen van leren

Kinderen leren van wat ze tegenkomen en wat ze nodig hebben. Omdat het functioneel is, omdat ze het samen met anderen doen, omdat ze het gewoon leuk en interessant vinden. Er zijn veel manieren waarop leren plaatsvindt. Vanuit onze praktijk zien wij drie basisvormen van leren.

 

Nieuwsgierig uitproberen

Dit bestaat uit oppervlakkige kennismakingen met iets uit de omgeving. Een van de meest essentiële kenmerken is spontaniteit en snelheid. Het is iets willekeurigs en ontstaat bij toeval. Het heeft te maken met het toevallig tegen iets aanlopen of met iets wat je in je omgeving ziet gebeuren. Het meeste van het nieuwsgierig uitproberen eindigt niet serieus. De kennis wordt opgeslagen en vormt een deel van een groter reservoir van opgedane ervaringen en wijsheid in het onderbewustzijn en kan later weer van pas komen. Dit leren heeft dus geen direct zichtbare gevolgen. Het is belangrijk te realiseren dat nieuwsgierig uitproberen heel oppervlakkig is. Het is zelfs karakteristiek. Het betekent niet dat het een foutieve manier van leren is, maar dat het de basis is voor al het verdere leren.

Toevallig leren, leren door spelen

Deze vorm van leren is leren door vermaak. Het hoofddoel is plezier hebben, en plezier maken willen we allemaal. In deze vorm is leren een bijproduct.

Leren voor meesterschap

Het gaat hier om het beheersen van bepaalde kennis of van een vakbekwaamheid. Het is zeer doelgericht. Het kan gaan over het leren van het bouwen van een toren, lopen, het leren van de Franse taal tot het behalen van een doctoraal. Eén van de kenmerken is dat het niet te stoppen is, de drang erachter is zeer krachtig. Er is geen mogelijkheid dit leren in fasen te doen, de persoon wil het nu weten. Er is een voortdurende zelfevaluatie. Het is een intrinsieke, zelfevaluerende manier van leren. Je stopt alleen als je jezelf overtuigd hebt dat je beheerst wat je wilde leren of kunnen.
bron: Stichting Lerend Leven